foto Ed Post

   foto Ed Post

ROBIN BERLIJN

Sinds jaar en dag kan Robin Berlijn met zijn onafscheidelijke Fender Telecaster op de vaderlandse podia gevonden worden.  Met z’n ene been op de Festival Main Stage, met het andere in een obscure kroeg ergens achteraf.

Zo zingt hij in het illustere punkbluesrock-trio 13, wiens debuut-cd door Excelsior Recordings werd uitgebracht.

Maar ook speelde hij 5 jaar bij Kane, met wie hij allerlei successen behaalde: uitverkochte clubtours, optredens in de Kuip, Ahoy, HMH, een platinum cd ” No Surrender “, 3FM Awards, een Gouden Harp en de Edison Popprijs.

Zo begon autodidact Berlijn zijn muziekcarrière: als Elvis- en Beatles-fan, met tegelijkertijd een voorliefde voor vuige, alternatieve muziek die nooit een radio-playlist zal halen.

Als 17-jarige debuteerde hij bij de Amsterdamse rockband Fatal Flowers, met wie hij intensief tourde door Nederland en Europa.   Hun laatste cd ” Pleasureground ” werd geproduceerd door de legendarische Mick Ronson.

Sinds het uiteenvallen van deze band wordt Berlijn veelvuldig als gastgitarist gevraagd. Hij speelde live of in de studio onder meer met Wally Tax, Shannon Lyon, Claw Boys Claw en Wende Snijders.

In 2006 componeert hij ” High Speed Train “, een 3 minuten compostitie voor gitaar en symfonie-orkest, uitgevoerd met het Noord Nederlands Orkest.

Speelde jarenlang met Ellen ten Damme, in bandbezettingen variërend van akoestisch duo to Big Band, tijdens de populaire Parade-shows en theatertours (Durf jij?).   Ook produceerde Robin haar cd’s ” Impossible Girl “, ” Berlin ” en ” Alles draait “.

In 2014 verschijnt de debuut-cd van zijn nieuwe band Sky Pilots, vanaf 2015 speelt hij met Moke.

In 2017 zit hij in de studio met de band Johan.

Ondertussen ontplooit hij zich als filmcomponist.

Zo schrijft hij o.m. de score voor ” Ik ben het allemaal zelf – Robin de Puy “, de documentaire van Simone de Vries waarmee ze een Emmy-nominatie in de wacht sleepte. (zie Film music)